In memoriam Aart Vorstenburg

Donderdag 16 augustus 2018 is onze oud collega Aart Vorstenburg overleden. Hij was al lange tijd ziek.

Aart heeft vanaf 17 sept. 2007 tot 7 juli 2018 bij het Regiebureau POP gewerkt, gedetacheerd vanuit de provincie Zuid Holland. Binnen het Regiebureau heeft Aart zich met veel inzet en vasthoudendheid bezig gehouden met het onderwerp Monitoring en Evaluatie. Hij was de belangrijkste spil bij het schrijven van het jaarverslag waarmee we aan de Europese Commissie lieten zien wat we bereiken met het programma. Ook het tot stand brengen en begeleiden van de mid term evaluatie en ex post evaluatie van POP2 samen met alle betrokken provincies en Ministeries was een prestatie van formaat.  Aart kon echt gegrepen worden door zijn werk, hij zat dan soms tot midden in de nacht te puzzelen. Maar ook als je Aart op een heel ander terrein iets vroeg, bewoog hij hemel en aarde om een antwoord te kunnen geven. Zijn vasthoudendheid en de drive om iets te weten te komen en collega’s verder te helpen was ongekend.

Toen Aart ziek werd, nu toch al weer acht jaar geleden, bleef hij toch zoveel mogelijk werken. Deels als afleiding, maar ook vanuit diezelfde drive. Met dezelfde vasthoudendheid en drive in het werk zocht hij antwoorden op zijn vragen over zijn ziekte en mogelijke therapieën: precies uitzoeken hoe het zit, alle mogelijkheden inventariseren, alle mogelijkheden bespreken. Zijn artsen wisten vaak minder over zijn ziektebeeld en de mogelijke behandelingen – vaak experimenteel - dan hij! Als Aart iets had gelezen en daar in geloofde, bijvoorbeeld in een bepaalde experimentele behandeling, dan was hij zo vasthoudend dat vaak zelfs de meest kritische arts uiteindelijk overstag ging en de behandeling werd dan precies zo toegepast als Aart zelf had uitgezocht. Aart bleef positief en bleef er in geloven dat er altijd weer nieuwe mogelijkheden voor behandeling zouden zijn. En lange tijd bleek dat ook zo te zijn. Over alles wat hij meemaakte in het medische circuit kon hij zich zeer verbazen. In de loop der jaren zijn dan ook vele mooie anekdotes, beschrijvingen van merkwaardige situaties en, in zijn beeld, onlogische werkwijzen met ons gedeeld. Sinds de zomer van 2016 werd het voor Aart fysiek steeds moeilijker om op kantoor te komen. Maar dat weerhield hem er niet van betrokken te blijven en bijvoorbeeld via mail of app zijn mening over onderwerpen in het nieuws met ons te delen. Op 25 juni jongstleden hebben we met een gezamenlijke lunch Aarts pensionering kunnen vieren, een mijlpaal die heel veel voor Aart betekende.

Hoewel zijn overlijden niet onverwacht gekomen is, blijft het toch onwerkelijk dat we Aarts droge humor, kritische vragen en bespiegelingen, maar ook zijn persoonlijke aandacht en betrokkenheid nu moeten missen. We wensen zijn vrouw Tecla, zijn twee zoons, overige familie en vrienden veel sterkte in deze moeilijke tijd.